ابوالقاسم زاهر نيشابوري

جنسیت: مرد
نام پدر: طاهر بن محمد شحٌامی ،تولد و وفات: (۴۴۶ -۵۳۳) قمری،محل تولد: ایران – خراسان – نیشابور،شهرت علمی و فرهنگی: مسند و محدث
مسند و مستملی خراسان بود. پنج ساله بود که از پدرش حدیث شنید و ابتدا از او اجازه‌روایت گرفت. سپس ابوحسین عبدالغافر فارسی و ابوحفص بن مسرور و ابومحمد جوهری ، مسند بغداد ، به وی اجازهٔ روایت دادند. او نزدیک به هزار مجلس حدیث در نیشابور برپا کرد. از ابوعثمان سعید بن محمد نجیری و ابوسعد کنجرودی و ابویعلی بن صابونی و محمد بن علی خشٌاب و سعید بن منصور قشیری و ابوبکر محمد بن حسن مقری و ابوولید حسن دربندی و احمد بن منصور مغربی و سعید عیار و ابوالقاسم قشیری و ابوبکر بیهقی و جماعتی دیگر حدیث شنید.

ابوموسی مدینی و سمعانی و ابن عساکر و صاعد بن رجاء و منصور بن ابوالحسن طبری و علی بن قاسم ثقفی و ابوالمجد زاهر ثقفی و عبدالطیف خوارزمی و مودود بن محمد هروی و عبدالمعز هروی و عبدالباقی بن عثمان همدانی و مؤّید بن محمد طوسی و دیگران از وی روایت کرده‌اند. در سنین کهولت به حجاز ، بغداد ، اصفهان ، همدان ، ری ، هرات و نیشابور سفر کرد و احادیث بسیاری را روایت نمود و از میان آنها “السباعیات” را برای خودش تنقیح کرد و “التاریخ” را تخرج نمود. وی در نیشابور درگذشت و در مقبرهٔ یحیی بن یحیی دفن شد. از دیگر آثاش: “السداسیات و الخماسیات”؛ “تحفهٔ عیدالفطر” که در “سیر اعلام‌النلاء” تحت عنوان “تحفتی‌العیدین” ذکر شده است.