آیه تطهیر دلیل حقانیت مذهب شیعه

مذاهب اسلامی برای حقانیت خود باید ثابت کند که اصل وجود مذهب، ارکان و عقاید آن در تمام حوزه های اعتقادی و ایمانی ریشه در قرآن و احادیث نبوی دارد. در غیر این صورت قطعا مصداق یکی از فرقه های هفتاد و دو گانه خواهد بود که در حدیث نبوی از گمراهی آنها سخن گفته شده است.

وجود مذهب شیعه مبتنی بر آیات قرآن و احادیث نبوی است. یکی از آیات که تکیه گاه مذهب شیعه را تشکیل می دهد آیه تطهیر است. خداوند در قرآن کریم می فرماید:«إِنَّمَا یرِیدُ اللَّهُ لِیذْهِبَ عَنكُمُ ا لرِّجْسَ أَهْلَ ا لْبَیتِ وَیطَهِّرَكُمْ تَطْهِیرًا؛ همانا خدا می خواهد که هر گونه رجس و پلیدی را از شما اهل بیت دور کند و شما را پاک و طاهر قرار دهد».[1]

این آیه شریفه دلالت بر عصمت اهل بیت ـ علیه السلام ـ دارد؛ زیرا در این آیه هر نوع رجس و پلیدی که شامل گناهان صغیره و کبیره می شود به اراده تکوینی خداوند از اهل بیت برداشته شده است. اهل بیت بنا بر روایات فراوانی که از طریق فریقین وارد شده اختصاص به پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ و علی ـ علیه السلام ـ و فاطمه ـ علیه السلام ـ و حسن و حسین ـ علیه السلام ـ دارد. در بعضی از این روایات آمده که پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فاطمه و علی و حسن و حسین ـ علیه السلام ـ را زیر عبا جمع کرد و فرمود: «خدایا اینها خاندان من هستند رجس و پلیدی را از آنها دور کن». در این هنگام آیه تطهیر نازل شد. فخر رازی می گوید در صحت این روایت جای مناقشه نیست زیرا مورد اتفاق علمای تفسیر و حدیث است.[2]

سیوطی در حدود 18 روایت ذکر نموده است که دلالت بر نزول آیه تطهیر در شأن پنج تن دارند و در دسته ای از آنها خود زنان پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ و پیشاپیش آنها ام سلمه و عایشه اعتراف نموده اند به این که آیه ویژه پنج تن است و خودشان از جمله اهل بیت ـ علیه السلام ـ نیستند.[3]

افزون بر آن پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ پیشاپیش زمینه ی هر گونه شبهه را از بین برده زیرا می دانسته که ممکن است مسلمان ها قرآن را بخوانند و «اهل بیت» را بر طبق آیات ما قبل و ما بعد این آیه حمل کنند همان آیاتی که به بانوان پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ هشدار می دهد و لذا پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ برای آموزش مردم طبق برخی از روایات تا نه ماه پس از نزول آیه تطهیر پیش از اقامه نماز صبح همواره از در خانه علی ـ علیه السلام ـ و فاطمه ـ علیه السلام ـ و حسنین ـ علیه السلام ـ می گذشت و صدا می زد که: «الصلوۀ یا اهل البیت» و آن گاه آیه تطهیر را تلاوت می نمود.[4]

پس این آیه شریفه همان معیاری را مورد تایید قرار می دهد که در مذهب شیعه نسبت به امامان وجود دارد و هیچ مذهب دیگری اسلامی چنین اعتقادی ندارد.

پی نوشت ها:

[1] . احزاب / 33.

[2] . فخر رازی، محمد، تفسیر کبیر، بیروت، دارالفکر، 1415ق، ج8، ص90.

[3] . سیوطی، الدرالمنثور، دارالمعرفه، چاپ اول، 1365، ج5، ص196؛ سنن ترمذی، ج5، ص31.

[4] . محمد بن عیسی الترمذی، سنن الترمذی، بیروت، دارالفکر، چاپ دوم، 1403ق، ج5، ص31.

نویسنده: حمیدالله رفیعی