آیت الله محمد صادق فخرالاسلام (ره)

(1330-1260هـ ق)

 

ولادت

محمدصادق فخرالاسلام،  حدود سال (1260 هـ ق.) در يك خانواده مسيحى ساكن  كليساى كندى، در شهر اروميه ديده به‏ جهان گشود.

نياكان

پدر و اجداد فخرالاسلام، همه از روحانيان و كشيشان بزرگ مسيحى بوده و در شهر اروميه به تبليغ و نشر آيين مسيحيت مشغول بوده‏ اند.

تحصيلات

 محمدصادق، از ابتداى كودكى تحت سرپرستى پدر روحانيش به آموختن احكام و عقايد مسيحيت پرداخت. سپس در زادگاهش به عنوان محصل علوم دينى به طور رسمى در جلسات تدريس عالمان مسيحى حاضر شد. وى نزد استادان مرد و زن مسيحى از فرقه‏ هاى پروتستان و كاتوليك، به تحصيل علوم دينى پرداخت و كتاب‏هاى تورات، انجيل و ساير علوم رايج نصرانيت در آن زمان را به خوبى فرا گرفت.

محمدصادق، دوازده ساله بود كه با جديت و اشتياق كامل اين مرحله از دانش اندوزى را به خوبى به پايان برد و به درجه «قسيسيت» نايل آمد. وى اين مرحله از روحانيت را كافى ندانسته، زادگاهش را به قصد واتيكان ترك و بعد از تحمل مشقات فراوان و پشت‏ سرگذاشتن سرزمين‏هاى زياد، به مقصد خود رسيد و براى كسب مدارج عالى علوم مسيحيت وارد حوزه علميه جهانى مسيحيت شد. او در آن مكان به فراگيرى احكام، معارف و كسب مراحل معنوى پرداخت.

محمدصادق، بعد از پذيرش رسمى اسلام، مدتى از ابراز آن در بين هم‏كيشان قبلى خود، خوددارى كرد تا مبادا موجب آزار او شوند و يا به خاطر ضعيف بودن اطلاعات اسلامى ‏اش، در مناظره با آن‏ها عقيده‏ اش به ارتداد كشيده شود، از اين رو براى احاطه بر مبانى و اصول عقايد و معارف اسلامى، به تحصيل نزد استادان مقيم شهر اروميه از جمله شيخ حسن مجتهد پرداخت و علوم مقدماتى حوزه را در آن شهر در اندك زمانى به پايان برد.

سپس در حدود سال (1285 ه’.ق.) براى كسب مراحل عالى علوم دينى و كسب كمالات معنوى راهى عراق شده، و در شهرهاى نجف، كربلا و سامرا، در محضر استادان و فقيهان بزرگ حاضر شد و فقه و اصول را تا حد اجتهاد فراگرفت. در ديگر رشته ‏ها نيز همان طور كه از آثار وى برمى ‏آيد، به ويژه رشته كلام و تفسير قرآن، احاطه كافى پيدا كرد. از اين رو او را دانشمند متتبع، متكلم فاضل، پژوهشگر آگاه، عالم متبحر و ژرف‏نگر، شبهه شناس، آگاه بر اصول مناظره و داراى اطلاعات گسترده در اديان مختلف به ويژه مسيحيت و يهوديّت معرفى كرده‏اند.

كسب كمالات معنوى

شيخ محمدصادق، در شهرهاى كربلا، نجف و سامرا، در كنار تحصيل علوم دينى، به تهذيب و كسب كمالات معنوى پرداخت. وى حضور عالمان اخلاق و عارفان الاهى را مغتنم شمرد و در سايه عنايات آنان، نفس خود را به زيور فضايل و زيبايى‏ هاى معنوى، آراست. وى عبادت خالصانه و عارفانه پروردگار، توسل به معصومين(ع)، ارتباط مستمر با سالكان و عارفان و شناخت صحيح، نسبت به توحيد و معاد را از شيوه ‏هاى سير خود به سوى كمال واقعى قرار داد و ثمرات اين مجاهدت را با جان خود لمس نمود.

اساتید

شيخ حسن مجتهد

حسين كوه‏كمرى

سيد مهدى قزوينى

شيخ عبداللَّه نعمة

شيخ جعفر تسترى

ميرزا صالح قزوينى حلى

محمدحسن شيرازى

محمدحسن آل ياسين

محمدتقى اردكانى

زين العابدين مازندرانى حائرى

سيد هاشم قزوينى

هادى تهرانى مدرس

شيخ على بحرانى

تالیفات

1-انيس الاعلام فى نصرة الاسلام

2. برهان المسلمين‏

3. تعجيز المسيحيين‏

4. خلاصة الكلام فى افتخار الاسلام.

5. بيان الحق و صدق المطلق

6. تحفة الاريب فى رد اهل الصليب.

7. تعيين الحدود على النصارى واليهود.

8. حجة الالهيين فى رد الطبيعيين.

9. السياسة الاسلاميه.

10. رساله فارقليطا.

11. كشف الاثر فى اثبات شق القمر.

12. وجوب الحجاب و حرمة شرب الخمر.

وفات

شيخ محمدصادق فخرالاسلام بعد از سال‏ها كوشش و تلاش در راه دفاع از حريم و اركان اسلام و تثبيت مبانى و اصول آن و مبارزه با افكار انحرافى،  خورشيد عمرش در تهران در حدود (1330هـ ق.) غروب كرد.