آيت اللّه سيد عباس ابوترابى(ره)

(1421-1335هـ ق)

ولادت

فقيه معظم حضرت آيت اللّه آقاى حاج سيد عباس ابوترابى، يكى از علماى بزرگ و مشهور قزوين شمرده مى شد. فقيد سعيد، در سال 1335ق (1295ش) در بيت علم و فضيلت، در قزوين به دنيا آمد.

خاندان

پدرش مرحوم آيت اللّه سيد ابوتراب قزوينى (1309ـ1393ق) از شاگردان آيات عظام: ميرزاى نائينى، سيد ابوالحسن اصفهانى و آقا ضياء عراقى ـ و او فرزند عالم جليل حاج سيدحسين، و او فرزند آيت اللّه حاج سيد ابوتراب قزوينى (م1303ق) ـ معروف به سكاكى ـ از شاگردان شيخ انصارى و مجاز از او، بوده است.

تحصيلات واساتيد

معظم له، پس از تحصيلات ابتدايى، به فراگيرى علوم دينى روى آورد .  ادبيات و سطوح اوليه را نزد حضرات آيات: شيخ محمود رئيسى، شيخ يحيى مفيدى و پدر بزرگوارش آموخت و پس از آن در سال 1353ق به حوزه علميه قم آمد و در پرتو توجهات عموى ارجمندش آيت اللّه حاج سيد محمدباقر قزوينى (1291ـ1364ق) ـ كه از علماى بزرگ حوزه بود ـ به تكميل سطوح عاليه پرداخت و پس از آن به درس هاى آيات عظام: حجت كوهكمرى و آقاى
بروجردى و پس از وفات ايشان به درس آيات عظام: امام خمينى، محقق داماد و علامه طباطبايى حاضر شد و بهره هاى فراوان برد و مورد توجه بسيار علامه طباطبايى واقع شد.

بازگشت به وطن

در سال 1309ق، به زادگاهش بازگشت و به تبليغ دين و جلساتِ مداوم تفسير، كه يكى از بهترين و منظم ترين جلسات مذهبى قزوين بود، تدريس (در مدرسه التفاتيه) و اقامه جماعت (در مسجد جامع) پرداخت و با حضور در جلسات (هيئت علميه قزوين) در پيشبرد اهداف دينى و به خصوص در انقلاب اسلامى و مبارزات روحانيت و مردم عليه رژيم شاه، حضور فعال داشت و نامش در ذيل اعلاميه هاى علماى شهر هماره ديده مى شد. پس از پيروزى انقلاب اسلامى، به نمايندگى مردم قزوين در اولين دوره مجلس شوراى اسلامى برگزيده شد. وى در سال 1377ش، از سوى مقام معظم رهبرى به امامت جماعت مسجد امام حسين(ع) تهران منصوب شد. معظم له علاقه اى بسيار به ساحت مقدس اهلبيت عصمت و طهارت ـ عليهم السلام ـ داشت و زيارت جامعه و عاشورا را مكرر از حفظ مى خواند. دلى مهربان داشت و در كمك به مستمندان و نيازمندان سر از پا نمى شناخت و سرپرست ايتام قزوين بود و حسينيه اى براى اهالى شهر، در مشهد مقدس بنياد گذاشت. سعه صدر، خلق خوش و تقوا و تهجّد، تواضع و فروتنى از ويژگى هاى بارز وى بود.

تأليفات

1. زبدةالمقال فى خمس النبى والآل (تقريرات درس خمس آيت اللّه بروجردى)، مطبوع.

2.تقريرات درس فقه آيت اللّه بروجردى. (صلاة و حج)

3.تقريرات درس فقه آيت اللّه حجت.

4.جهاد نفس، مطبوع.

5.حقيقت در سيماى حق،مطبوع.

6.يك دوره فقه (در 10 جلد).

7.مباحث توحيد.

8.يك دوره اصول (مباحث الفاظ و عقليه).

وفات

 سرانجام آن عالم بزرگوار پس از 84 سال زندگى، صبح روز پنجشنبه 27 صفرالخير 1421ق (12 خرداد 1379ش) در مسير زيارت حضرت على بن موسى الرضا(عليه السلام ) در اثر سانحه اى چشم از جهان فرو بست و به اجداد طاهرينش پيوست. پيكر پاكشان پس از تشييع باشكوه در صحن عتيق حرم مطهر حضرت امام رضا(ع) مدفون شد .