آيت اللّه سيد اسماعيل هاشمى اصفهانى(ره)

(1420-1321هـ ق)
   ولادت
ايشان در سال 1321ق. مطابق با 1282ش. در طالخونچه(از توابع مباركه اصفهان)ديده به جهان گشود.پدرش علامه سيد محمدحسن فرزند سيد ابراهيم موسوى (متوفاى 1346ق در طالخونچه) از فضلا و ائمه جماعت معروف طالخونچه بود كه تحصيلات عالى خود را در اصفهان و نزد اساتيدى چون حضرات آيات: ميرزا ابوالمعالى كلباسى، ميرزا جهانگيرخان قشقايى، آخوند ملامحمد كاشى و سيد محمدباقر درچه اى به پايان برده بود.
تحصيلات و اساتيد
مرحوم هاشمى پس از رشد و نما، مقدمات را نزد پدر ارجمند و برادر ارشد خود حجةالاسلام والمسلمين سيد على اكبر هاشمى (1318ـ 1388ق مدفون. در تخت فولاد) و در مكتبخانه هاى قديمى به پايان برد. سپس در حدود 1339ق. به اصفهان رهسپار شد و در مدرسه ناصريه و بعداً در مدرسه حاج شيخ محمدعلى ثقةالاسلام مسجدشاهى سكونت اختيار نمود، و دروس ادبى را نزد علامه شيخ محمدجواد فريدنى (متوفاى 1375ق) فرا گرفت. شرح لمعه را نزد علامه ميرزا احمد مدرس خراسانى (متوفاى 1348ق) و دروس رياضى و هيئت را از محضر علامه شيخ مجدالدين نجفى (مسجدشاهى) (متوفاى 1403ق) و شرح نهج البلاغه را از محضر آيت اللّه شيخ محمدرضا كلباسى (متوفاى 1383ق) و دروس اخلاقى را از علامه سيد زين العابدين طباطبائى ابرقوئى (متوفاى 1372ق) و آقا محمدجواد بيدآبادى (متوفاى 1344ق) و برخى از دروس را از محضر آيات: شيخ محمدرضا نجفى مسجدشاهى (متوفاى 1362ق) و شيخ مهدى نجفى مسجدشاهى (متوفاى 1393ق) بهره مند گرديد.

وى به اتفاق برادرش در حدود سال 1342ق. به حوزه علميه قم مهاجرت كرد و دروس سطح را از اساتيد به نام چون: شيخ ابوالقاسم قمى (كبير)، شيخ محمدعلى حائرى قمى، شيخ محمدحسن نويسى و سيد محمدرضا گلپايگانى بياموخت. آنگاه در دروس عالى خارج حاضر گرديد و از فقهاى بزرگى چون حضرات آيات: حاج شيخ عبدالكريم حائرى يزدى (به مدت 3 سال)، سيد محمد حجت كوهكمرى (مدت كوتاهى)،سيد محمدتقى خوانسارى، سيد صدرالدين صدر و شيخ محمدحسن نويسى (خارج مكاسب) و دروس عقلى را از علامه حكيم شيخ محمدمهدى مازندرانى (امير كلائى) و ميرزا آقا ترابى دامغانى و دروس تفسيرى را از علامه سيد محمدباقر قزوينى بهره مند گرديد.
بازگشت به وطن

هاشمى در سال 1360ق. به زادگاهش بازگشت و در اثر احساس نياز مردم و وظيفه شرعى چندى آنجا به بيان احكام و ايراد سخنرانى و اقامه جماعت اشتغال ورزيد. سپس مدتى چند در روستاى قمبوان ـ چند كيلومترى طالخونچه ـ و چندى نيز در شهرضا به وظايف دينى و مردمى اهتمام كامل داشت.
خدمات

وى در آن خطه، مساجدى كه در شرف خرابى بود، تعمير و اقدام به تشكيل جلسات مذهبى و نيز تأسيس كتابخانه عمومى نمود. او در اين مدت به مطالعه و اندوختن معلومات و نگارش آثار قلمى به طور جدى رو آورد. سرانجام در سال 1384ق. به شهر اصفهان منتقل شد و در مسجد حضرت سجاد(ع) ـ واقع در خيابان آتش ـ به اقامه جماعت و ارشاد و انجام ساير وظايف دينى همت گمارد و در مساجد و مجالس مذهبى مردم را به تفسير آيات قرآنى و شرح احاديث معصومين(ع) با بيانى شيوا و روشى گيرا آشنا مى ساخت. اشتغالات علمى ايشان در حوزه اصفهان عبارت بود از تدريس فقه و اصول و بيان احكام آيات الهى و نيز وعظ و ارشاد و همچنين شركت در جلسه استفتاى آيت اللّه سيد على بهبهانى (رامهرمزى) است. هاشمى كه چند سال عضو مجلس خبرگان بود

تأليفات

1. الأربعون حديثاً، به نام الملتقطات فى فضل الصلوات، عربى.
2. رهبر زوار يا ذريعة الزائر در زيارات معصومين(ع) و تاريخچه كربلا، در چهل حديث گردآورى شده و به چاپ رسيده است.
3. شهادة الشهداء در شرح و ترجمه لوح حضرت زهرا(ع) (يا لوح جابر)، چاپ شده.
4. لؤلؤ درخشان، در صفت بهترين زنان يا الدرة البيضاء فى مناقب سيدة النساء(ع)، به فارسى چاپ شده.
5. هدية الاخوان (درباره صفت برادران و دوستان)، چاپ شده.
6. ضياء البشر در ردّ شيخيه كرمان.
7. رساله اى در ردّ صوفيه.
8. ديوان اشعار، به زبان هاى عربى و فارسى.
وفات

سرانجام هنگام شركت در يكى از جلسات اين مجلس در مشهد مقدس به تاريخ پنجشنبه 28 جمادى اول 1420ق مطابق با 18 شهريور 1378ش دار فانى را وداع گفت و در اصفهان با حضور انبوه مردم سوگوار تشييع در جوار علامه مجلسى(ره) به خاك سپرده شد.