فرهنگ و تمدن شیعه » شخصیتها » عالمان دین »

احمد على احمدى شاهرودى‏(ره)

(۱۴۱۶-۱۳۴۴هـ ق)

ولادت

در سال ۱۳۰۵ ش (۱۳۴۴ ق) در قصبه میامى واقع درده فرسنگى شهر شاهرود، در خانه‏اى از خاندان علم و فضیلت و تقوا و دوستدار اهل بیت، کودکى پا به عرصه هستى نهاد که نام او را احمد گذاردند.

پدرش شیخ محمد حسن احمدى یکى از علماى بنام و مشهور منطقه بود که در علوم مختلف، بالاخص علم طب، اطلاعات زیادى داشت و مردم آن بخش از وجودش استفاده مى ‏کردند. جدش مرحوم آیت اللّه آقا شیخ احمد نیر از علما و زهّاد و اوتاد زمان خود بود. وى داراى تألیفات فراوان بوده است و همین طور پدران او تا چند نسل روحانى و از خدمتگزاران به دین اسلام و مکتب سعادت آفرین تشیع بوده‏ اند.

تحصیلات

آیت اللّه احمدى پس از دوران کودکى و تحصیلات ابتدایى در زادگاه خود، به اقتضاى شوق فطرى و سیره خانوادگى، به تحصیل علوم دینى رو آورد. وى مقدمات عربى را نزد والد گرامیش فرا گرفت و پس از چند سالى که در محضر پدر بزرگوارش تحت تعلیم و تربیت بودند، به همت و سعى پدر به حوزه علمیه مشهد مقدس آمده و در جوار حضرت ثامن الائمه (ع) ، تحت سرپرستى رئیس وقت حوزه علمیه، مرحوم حضرت آیت اللّه حاج شیخ احمد کفایى قرار گرفت.

اساتید

۱- مرحوم آیت اللّه حاج شیخ مجتبى قزوینى ؛

۲- میرزا احمد مدرّس یزدى.

۳- مرحوم آیت اللّه میرزا کاظم مهدوى دامغانى (معروف به محقق دامغانى و دایى پدر محقق مقاله).

۴- حضرت آیت اللّه حاج شیخ هاشم قزوینى.

۵- فلسفه و کلام نزد حاج شیخ مجتبى قروینى.

۶- دروس معارف نزد محقق بزرگ و عارف بالله، آیت اللّه مرحوم میرزا مهدى (معروف به اصفهانی).

۷- ادیب نیشابوری

۸- آیت اللّه العظمى سید محمد حسین طباطبایى بروجردى

۹- آیت اللّه سید صدرالدین صدر (ره)

۱۰-آیت اللّه سید محمد تقى خوانسارى (ره)

۱۱- آیت اللّه سید محمد حجت کوه کمرى (ره)

۱۲- آیت اللّه حاج شیخ عباسعلى شاهرودى

۱۳- حضرت آیت اللّه العظمى امام خمینى (ره) ، بنیانگذار نظام جمهورى اسلامى ایران.

۱۳- حضرت آیت اللّه العظمى حاج سید محسن حکیم (ره)

۱۴- حضرت آیت اللّه العظمى سید محمود شاهرودى (ره)

۱۵- حضرت آیت اللّه العظمى سید ابوالقاسم خویى (ره)

۱۶- حضرت آیت اللّه العظمى سید عبدالهادى شیرازی

مراتب علمى‏

آیت اللّه احمد على احمدى همانند جد و پدر بزرگوارش، داراى مراتب علمى بالا بوده و در کلام، فلسفه، حدیث، فقه، اصول و عرفان صاحب نظر و اهل قلم بوده است.

این مرد بزرگ سال‏هاى متمادى در یکى از حجره‏هاى صحن مطهر حضرت فاطمه معصومه (س) به تدریس رسائل، مکاسب و کفایتین و خارج فقه و اصول و اخلاق اشتغال داشت. محصول تدریس این فقیه، پرورش تعداد زیادى از طلّاب فاضل است که هم اکنون به مدارج بالاى علمى دست یافته اند .

اجازات اجتهاد

این دانشمند متقى و عالم عامل، از تعدادى از مراجع بزرگ تشیع اجازه نامه اجتهاد داشت که عبارتند از:

آیت اللّه العظمى حکیم (ره) ؛ آیت اللّه العظمى سید محمد تقى خوانساری؛ آیت اللّه العظمى حاج سید محمود شاهرودى (ره) ؛ آیت اللّه العظمى حاج شیخ عباسعلى شاهرودى (ره) ؛ آیت اللّه العظمى حاج سید محمد حجت کوه کمرى (ره) ؛ آیت اللّه العظمى حاج آقا حسین طباطبائى بروجردى (ره) ؛ آیت اللّه العظمى حاج سید محمد رضا گلپایگانى (ره) و آیت اللّه العظمى حاج سید شهاب الدین مرعشى نجفى (ره) .

فضایل معنوى و اخلاقی

آیت اللّه احمدى بر اثر تربیت خانوادگى و تأثیر پذیرى از خلق و خوى اساتید خود در حوزه‏ هاى علمیه مشهد و نجف و قم و نیز مجاهدات با نفس امّاره و
ارتباط با خداوند متعال و مأنوس بودن با ادعیه امامان معصوم (ع) ، مجموع ه‏اى از صفات نیک را در خود جمع کرده بود.

تالیفات

۱٫    کتاب سیرى در عقاید

۲٫   تقلید اعلم، به زبان عربی

۳٫   انگیزه حق: در پیرامون مناقب حضرت امیرالمؤمنین (ع).

۴٫   به سوى خدا بروید.

۵٫    مجموعه مقالات پیرامون باب و بهاء.

۶٫   جنگ خیبر

۷٫   تفسیر موضوعى قرآن مجید.

۸٫   ترجمه کتاب شریف جامع السعادات مرحوم نراقى کاشانى.

۹٫   رساله در مسئله بداء.

۱۰٫تقریرات درس خارج فقه حضرت آیت اللّه العظمى سید حسین طباطبایى بروجردى در باب لباس مشکوک.

۱۱٫ اخلاق حمیده.

۱۲٫ رساله عملیه.

وفات

سرانجام روح بلند و ملکوتى فقیه عارف و مجتهد وارسته، پس از سالها تلاش و فعالیت دلسوزانه در راه دین مبین اسلام و مکتب تشیع، در سال      ۱۳۷۵ ه.ش در سفر حج عمره، بعد از انجام مناسک حج و در حال طواف بیت اللّه الحرام به میهمانى صاحب بیت شتافت. جنازه مطهّرش به ایران منتقل شد و تشییع باشکوهى در قم انجام گرفت ،سپس در قبرستان شیخان، نزدیک قبر میرزاى قمى و حاج شیخ جواد ملکى تبریزى دفن گردید.