آيت الله محمد ابراهيم اعرافي(ره)

ولادت

حضرت آيت الله حاج شيخ محمد ابراهيم اعرافي (ره) به سال 1290 ه. ش. در خانوادهاي مذهبي و علم دوست چشم به جهان گشود.

خاندان

 والد ايشان “مرحوم حاج ملاعباس” و جد پدري ايشان”حاج آقا محمد” مي باشد.

جد مادري ايشان “مرحوم حاج شيخ علي ،فرزند مرحوم آيت الله ملاابوطالب بوده است”. آيت الله اعرافي (ره) داماد حضرت آيت الله ملک افضلي اردکاني (ره) – از شاگردان برجسته حضرت آيت الله العظمي بروجردي ره – بوده است.

تحصيلات

آيت الله اعرافي ،قرآن ،خط و برخي از مقدمات را نزد جد خود مرحوم حاج شيخ علي مي آموزد.از همان آغاز، بااستعداد و هوش سرشارش ،برتري خود را به همگان اثبات و مورد توجه خاص استادان قرار ميگيرد.

در اوان بلوغ به حوزه علميه مشهد که در آن زمان از غناي قابل توجهي برخوردار بوده، کوچ ميکند و در جوار مرقد منور حضرت امام رضا به فراگيري ادبيات عرب و ديگر مقدمات نزد اديب نيشابوري و آيت الله شيخ حبيب الله گلپايگاني و مانند آنان مي پردازد.

اساتيد

وي همزمان با ورود حضرت آيت الله العظمي حائري مهرجردي به شهر قم و تأسيس حوزه علميه قم به آن شهر مهاجرت ميکند و در آنجا مستقر مي شود. ابتدا دروس سطح را نزد مرحوم آيت الله العظمي نجفي و آيت الله قفقازي وآيت الله قمي و ديگر اساتيدحوزه شروع ميکند و سپس در دروس خارج ،فقه و اصول حضرت آيت الله العظمي حايري در فقه و اصول حضرات آيت الله العظمي صدر، آيت الله العظمي سيد محمد تقي خوانساري و آيت الله شيخ عباسعلي شاهرودي حضور پيدا ميکند و در آن دو علم مکانتي رفيع را حائز ميگردد.

ويژگيهاي اخلاقي

از ويژگيهاي اخلاقي ايشان ميتوان به قناعت و زهد، تواضع و وقار، تعبد و شب زنده داري، عشق به مقام ولايت و اهل بيت ،علاقه به فرزندان پيامبر و … اشاره کرد.

وفات

سرانجام اين پير وزين ،سلمان عصر، ابوذر زمان ،پس از گذراندن يک سلسله مجاهدات و حياتي علي گونه و با يک دنيا تلاش وجهاد و با تحمل رنج و محنتهاي بسيار با قلبي آرام صبح شنبه 28/6/71 ه . ش. روي به نقاب خاک کشيد و به ملکوت اعلي پيوست و جمعي را به ماتم و سوگ نشاند.