آيت الله علامه طباطبايي

ماه مبارک رمضان تا صبح بيدار بودند. مقيد بودند دعاي سحر را با افراد خانواده بخوانند و پيش از ماه رمضان از همسايه ها اجازه مي گرفتند که اگر براي سحر خواب ماندند آنها را بيدار کنند. ايشان در درس تفسيرشان فرموده بودند که من در طول عمرم تا به حال به ياد ندارم که شب هاي ماه رمضان را خوابيده باشم. علامه حسن زاده آملي مي نويسد: وقتي به حضور شريف علامه طباطبايي(ره)تشرف حاصل کرده بودم و عرض حاجت نمودم، فرمود: آقا دعاي سحر حضرت امام باقر(علیه السلام) را فراموش مکن که در آن جمال و جلال و عظمت و نور و رحمت و علم و شرف است و حرفي از حور و غلمان نيست. اگر بهشت شيرين است، بهشت آفرين شيرين تر است.
روزه اش را با بوسه بر ضريح مقدس حضرت معصومه(س) افطار مي کردند. پياده به حرم مشرف مي شد و ضريح مقدس را مي بوسيد سپس به خانه برمي گشت و غذا مي خورد. شب هاي ماه مبارک در جاهايي که مجالس روضه بود شرکت مي کرد و گاهي با تمام وجود گريه مي کرد به طوري که بدنش مي لرزيد.

منبع :مقالات وپيام ها ورساله هايي از علي احمدي ميانجي وديگران يادنامه علامه طباطبايي، ص 131 (با تلخيص)