آيت الله شيخ موسى شراره(ره)

(1419-1326هـ ق)

ولادت و تحصيلات

آيت الله شيخ موسى شراره عاملى، يكى از فقيهان و اديبان و دانشمندان مشهور لبنان، به شمار مى ‏رفت. وى در 15 محرم الحرام 1326 ق، در نجف اشرف، در بيت علم و تقوا و فضيلت زاده شد. پدرش حجت الاسلام شيخ عبدالكريم شراره (1297-1332 ق)، از شاگردان آيات عظام: آخوند خراسانى، سيد محمد كاظم يزدى و شيخ الشريعه اصفهانى و جدش آيت الله علامه شيخ موسى شراره (1267-1304 ق) از شاگردان: حاج ملا على كنى، شيخ محمد حسين كاظمى، شيخ محمد طه نجف و آخوند خراسانى و ملا حسينقلى همدانى و صاحب كتاب‏هايى در فقه، اصول، كلام و شعر و از پيشوايان بزرگ شيعه در جبل عامل بوده است. او در چهار سالگى (1330 ق) به همراه پدرش به «بنت جبيل» – يكى از مناطق جبل عامل – بازگشت و پس از درگذشت پدر بزرگوارش در 1332 ق، تحت تربيت مادرش به تحصيل علوم دينى روى آورد و قرائت قرآن، تجويد و ادبيات عرب را در همانجا فرا گرفت.

اساتيد

سپس در سال 1345 ق به نجف اشرف مهاجرت كرد وبا تلاش و كوشش بسيار همراه با شريك بحثش علامه بزرگوار شيخ محمد جواد مغنيه در درس منطق برادرش: علامه شيخ محسن شراره و درس مطول شيخ محمد على قبلان و شيخ محمد على صندوق، شركت جست و فرائد الاصول و كفاية الاصول را نيز نزد آيت الله سيد حسين حمامى و شيخ عبدالكريم مغنيه و سطح فقه (شرح لمعه، شرايع و مكاسب) را نزد حضرات آيات: شيخ عبدالرسول جواهرى، شيخ محمد حسين كربلايى و سيد محمد حسين كشميرى فرا گرفت. آنگاه به درس خارج فقه و اصول آيات عظام: سيد جمال الدين گلپايگانى، سيد ابوالقاسم خويى، سيد حسين حمامى و شيخ عبدالرسول جواهرى حاضر شد و ساليان بسيار از مجلس فيض آنان بهره‏ور شد و در عالم علم به مقام والايى دست يافت و از اساتيدش موفق به كسب اجازات متعدد اجتهاد گرديد. وى به مدت هشت ماه به وكالت از سوى آيت الله العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى به تبليغ دين پرداخت.

خدمات دينى

سپس در سال 1360 ق به تقاضاى آيت الله شيخ حبيب آل ابراهيم عاملى به لبنان باز گشت و در منطقه «هرمل» به تعظيم شعاير دينى (اقامه جمعه و جماعت، تدريس، تربيت شاگردان، تاليف كتب و تاسيس مدارس، مساجد و حسينيه‏ها) پرداخت. وى از كسانى بود كه براى ترويج دين رنج سفر را بر خويش هموار مى‏كرد و در روستاها و كوهپايه‏هاى «هرمل» به ارشاد مردمان مى‏پرداخت. او در اين سال‏ها به اجراى عقود و ايقاعات و فصل خصومات و رفع دعاوى پرداخت و از بام تا شام به كار گره گشايى و حل مشكلات شيعيان اشتغال داشت. بنياد يازده مسجد، چهار حسينيه و دبيرستان «الامام على» – عليه السلام – كه به آموزش دروس جديد به جوانان شيعه مى‏پرداخت (بسيار جالب توجه است كه يك عالم شيعى در پنجاه سال پيش براى نجات نسل جوان از افكار ضد دين به تاسيس مدارس جديد دست مى‏زند) از جمله اقدامات اوست. وى به حركت حزب الله و اعضاى آن بسيار احترام مى‏نهاد و جوانان را به شركت در جهاد ضد صهيونيستى تشويق و ترغيب مى‏نمود. وى هر روز ورزش مى‏كرد و اوراد و اذكارى داشت كه بر انجام روزانه آن‏ها اصرار داشت.

تاليفات

  از جمله تاليفات وى – به غير از ديوان شعرش – كه ويژگى ممتاز «آل شراره» شعر و ادب است – اين‏هاست:   1. شرح منظومه اصول فقه (سروده جدش آيت الله شيخ موسى شراره) 2. شرح منظومه ارث (سروده همو) 3. رساله در قضا و غيبت 4. تقريرات درس فقه آيت الله سيد جمال الدين گلپايگانى(ره)

وفات

آن عالم بزرگوار در روز دوشنبه 25 ربيع الاول 1419 ق (29 تير ماه 1377 ش) پس از 93 سال زندگى با بركت، در اثر بيمارى بدرود حيات گفت. با اعلام خبر وفات وى، منطقه «بقاع» و جنوب لبنان در ماتمى سخت فرو رفت. پيكر پاكش پس از تشييعى باشكوه در «مدرسة الامام على(ع)»  در هرمل  به خاك سپرده شد .Untitled000