آيت الله شيخ حسنعلى اصفهاني(ره)

(1361-1279هـ .ق)

ولادت  و تحصيلات

شيخ حسنعلى مقدادى اصفهانى، مشهور به “نخودكي” فرزند ملاعلى اكبر نيمه ذيقعده سال 1279 ه.ق در اصفهان متولد شد.

پدرس او را از همان كودكى در هر سحرگاه بيدار و با نماز و دعا آشنا ساخت و از آن پس، تا پانزده سالگى، بيشتر شبها را تا صبح بيدار مى ماند و از پانزده سالگى تا پايان عمر پربركتش هر ساله ماههاى رجب و شعبان و رمضان و ايام البيض هر ماه را روزه دار بود و شبها تا صبح بيتوته مى كرد. حاج شيخ خواندن و نوشتن و زبان و ادبيات عرب را در اصفهان فراگرفت و فقه و اصول و منطق و فلسفه را نزد آخوند ملا محمد كاشى و ميرزا جهانگير خان قشقايى تلمذ كرد و تفسير را از محضر حاج سيد سينا، پدر سيد جعفر كشفى و تنى چند از فحول دانشوران آن عصر بهره جست. او سال 1303 ه.ق  عازم مشهد شد و يك سال در اين شهر اقامت كرد و سال بعد براى تكميل معارف الهى به نجف مشرف گرديد و نزد سيدمحمد فشاركى سيدمرتضى كشميرى و ملااسماعيل قره باغى دانش آموخت سال 1311 ه.ق بار ديگر به مشهد سفركرد و تا سال 1314 ه.ق در مشهد ماند.

در سال 1315 ه.ق حاج شيخ به اصفهان بازگشت و پس از توقف كوتاهى عازم نجف شد و تا سال 1318 ه.ق در آنجا ماند، در نجف در مسجد كوفه، سهله، مقبره كميل و ميثم تمار به زيارت و عبادت مى پرداخت. سال 1319 ه.ق بار ديگر به اصفهان بازگشت.دلباختگى به مقام ولايت حاج شيخ را چندين بار به عتبات كشيد، تا اين كه در سال 1329 ه.ق به مشهد عزيمت كرد و تا پايان عمر در مشهد اقامت داشت.

وفات

سرانجام پس از طلوع آفتاب روز 17 شعبان سال 1361 ه.ق برابر شهريور 1321 در 82 سالگى چشم از عالم ماده بست و جنازه اش در صحن عتيق در حرم مطهر امام رضا (ع) كنار ايوان عباسى دفن گرديد .