فرهنگ و تمدن شیعه » شخصیتها » عالمان دین »

نور الدین حسینى میلانى(ره)

(۱۴۲۵- ۱۳۳۶هـ ق)

ولادت و تحصیلات

آیه الله حاج سید نور الدین حسینى میلانى، یکى از علماى مشهور شهر رى و امام جماعت حرم حضرت عبدالعظم(ع) بود. فقید سعید در ۱۴شوال المکرم ۱۳۳۶ق (۱۲۹۶ش) در نجف اشرف، در بیت علم و فضیلت زاده شد. پدرش مرجع بزرگ شیعه آیت الله العظمى سید محمدهادى میلانى (۱۳۱۳ـ ۱۳۹۵ق)، مشهورتر از آن است که در این مختصر بگنجد.

اساتید

معظم له، در ۱۳۵۵ق، همراه والد بزرگوارش به کربلا رفت، و پس از فراگیرى ادبیات و سطوح از اساتید زمان، سطوح عالیه را نزد حضرات آیات: سید زین العابدین کاشانى (رسائل)، حاج آقا حسن قمى و شیخ محمدعلى اردبیلى (مکاسب)، آیه الله میلانى و آیه الله شیخ على محمد بروجردى (کفایه) فرا گرفت و همزمان حکمت و فلسفه را از آقا میرزا غلامحسین تبریزى و شیخ على محمد بروجردى آموخت. سپس به درس خارج فقه پدر بزرگوارش و خارج اصول آیه الله خویى ـ که آن زمان در کربلا به سر مى برد ـ حاضر شد و مبانى علمى اش را استوار ساخت. پس از مهاجرت والد گرامیش به مشهد مقدس (۱۳۷۴ق)، او جانشین پدر در اقامه جماعت در حرم مطهر امام حسین(ع) گردید و منزلش مرکز مراجعات و محل بحث و تجمع علما و فضلا و قاطبه مردم شد و او از این موقعیت براى پیشبرد اهداف اسلامى و اجتماعى مردم نهایت استفاده را کرد و بارها در جهت حمایت از حقوق مردم فلسطین و کشمیر سخنرانى (به زبان هاى مختلف) کرد و اعلامیه صادر نمود. او بارها در جهت احقاق حقوق شیعیان، در کشورهاى مختلف به راه افتاد و با مقامات آنها دیدار کرد و باعث آزادى بسیارى از زندانیان شیعه در پاکستان و عراق شد. سخنرانى ها و اعلامیه هاى گوناگون وى، خود کتاب مفصّلى را تشکیل مى دهد که به زودى به چاپ خواهد رسید. وى در کربلا، به غیر از اقامه جماعت و سخنرانى، به تربیت نسل جوان همت گماشت و (مکتبه الامام الحسین(ع) را در جهت نشر و گسترش فرهنگ اسلامى بنیاد گذاشت و در آنجا به تعلیم دانش آموزان و دانشجویان پرداخت. تا آنکه رژیم بعثى عراق تاب فعالیت هاى او را نیاورد و در سال ۱۳۹۳ق، او را به ایران اخراج کرد، و او، شهر رى و حرم حضرت عبدالعظیم حسنى(ع) را کانون فعالیت هاى خویش قرار داد و در آن شهر، به اقامه جماعت، تدریس و تألیف و رسیدگى به مشکلات مردم مؤمن پرداخت.

تألیفات

۱٫ شرح زیارت جامعه کبیره (ناتمام)

۲٫ لحظه اى با امام عصر(ع) ـ کتابى است مفصّل و در ۲۵باب تنظیم شده و در باب تشرّفات بى نظیر است ـ

۳٫ مجموعه اشعار

۴٫ مجموعه اعلامیه ها و سخنرانى ها

۵٫ تقریرات درس اساتید.

وفات

سرانجام این عالم مکتب تشیع در فروردین ۱۳۸۳ش (صفر ۱۴۲۵ق) در ۸۶ سالگى بدرود حیات گفت و پیکر پاکش پس از تشییع باشکوه و نماز آیه الله العظمى وحید خراسانى بر آن، در قبرستان شیخیان قم آرام گرفت.