آيت الله سيد مجدالدين قاضي دزفولي(ره)

 ولادت

حضرت آيت الله حاج آقا سيد مجدالدين قاضي دزفولي، عالم، عامل، فقيه کامل، مجاهد نستوده، فرزند مرحوم حجت الاسلام، آقاي سيد عبدالحسين در سال۱۲۷۹ هجري شمسي، در شهرستان دزفول ديده به جهان گشود. خاندان جليل ايشان همگي اهل علم و کمال بوده و جد اعلاي ايشان، مرحوم قاضي مجدالدين، از اجله ي علماي عصر خويش به شمار مي رفتند. جد مادري ايشان مرحوم آيت الله آقا سيد محمد باقر قاضي از مراجع تقليد عصر خود بودند.

اساتيد

مرحوم قاضي دروس خود را نزد عده اي از اعاظم علما ، حضرات آيات عظام حاج آقا شيخ محمد رضا معزي، آقا سيد عبدالمهدي داعي، آقا شيخ ميرزا محمد علي معزي، آقا شيخ محمد مهدي بيگدلي تلمذ نمودند. در سال۱۳۳۵ هجري شمسي، رتبه ي اجتهاد و فقاهت ايشان توسط آيت الله العظمي بروجردي و آيت الله العظمي آقا سيد علي بهبهاني اعلي الله مقام ها الشريف مورد تصديق قرار گرفت.

والده ي عابده و صالحه ي وي که عقليه ي خاندان شريف قاضي محسوب مي شد، همواره ايشان را نسبت به فراگيري علوم زمان خود تشويق و ترغيب مي کرد. مرحوم قاضي، سال هاي زيادي از عمر خود را صرف تعليم و تربيت مردم متدين دارالمؤمنين_ دزفول_ نمود و طلاب بسياري از مشکوه دانش نوراني وي استضائه نمودند. ايشان در راه تدريس و تکفل مخارج طلاب زحمات و مشقات فراواني را متحمل گرديد.

فعالیتها

عده ي کثيري از فضلاء و همچنين حوزه ي علميه مرحوم آيت الله قاضي از بارزترين مواريث علمي ايشان شمرده مي شوند. همزمان با بالا گرفتن مبارزات ملت مسلمان ايران، در دوران ملي شدن صنعت نفت، مرحوم قاضي در جريان ديدارها ي خود با مرحوم آيت الله کاشاني، مسائل و مشکلات مردم مبارز دزفول را با ايشان در ميان مي گذاشت. مرحوم قاضي در دوران زندگي خود، همواره با رزيم پهلوي، در معارضه بودند. پس از قيام ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۲، که در جريان آن مرحوم امام خميني(ره) دستگير و تبعيد شد، همراه و همپاي جمعي از علماي دزفول در، اعتراض به اين موضوع، به مدت ۳۵ روز حوزهُ علميه و مساجد اين شهر را تعطيل کرد و عليه رژيم، بيانيه هاي افشا گرانه اي را منتشر نمود. و در طيّ سال هاي ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷، مرحوم قاضي در هر فرصتي که به دست آورد .

ماهيت رژيم شاه و جنايات ابر قدرت ها را براي مردم توضيح مي داد و در عين حال، به ارشاد و هدايت مردم تبليغ احکام عاليهُ شرع مقدّس اسلام مي پرداخت. پس از پيروي انقلاب، به فرمان امام خميني(ره)، نماز با شکوه جمعه را در دزفول اقامه نمودند.

در جريان جنگ تحميلي عراق عليه ايران، آن مرحوم، همواره با صلابت و استواري خاص خودشان، مردم را به پايداري و حضور فعّال در جبه هاي نبرد، و پشتيباني از مدافعان اسلام تشويق مي نمود و خود با حضور در جبهه هاي جنگ به رزمندگان اسلام قوّت قلب مي دادند.

زهد، تقوا، قناعت، شجاعت، حسن خلق، حافظهُ سرشار، توجه به فقرا و دلجويي از مستمندان را از، جمله ويژگي هاي بارز آن فقيد سعيد مي توان بر شمرد. دل ايشان گنجينهُ حفظ کل قرآن مجيد و همچنين ادعيهُ وارده اي بود که در محافل و مجالس مذهبي با نوايي حزين، روح افزاي اهل مجلس بود.

وفات

سرانجام آن مرحوم، در تاريخ سيزدهم بهمن ماه يکهزار و سيصد و شصت و چهار، همزمان با دههُ مبارک فجر و در «روز روحانيت و انقلاب» در هشتاد و چهار سالگي به ديار باقي شتافت.