فرهنگ و تمدن شیعه » شخصیتها » عالمان دین »

مجدالدین قاضی دزفولی(ره)

 ولادت

حضرت آیت الله حاج آقا سید مجدالدین قاضی دزفولی، عالم، عامل، فقیه کامل، مجاهد نستوده، فرزند مرحوم حجت الاسلام، آقای سید عبدالحسین در سال۱۲۷۹ هجری شمسی، در شهرستان دزفول دیده به جهان گشود. خاندان جلیل ایشان همگی اهل علم و کمال بوده و جد اعلای ایشان، مرحوم قاضی مجدالدین، از اجله ی علمای عصر خویش به شمار می رفتند. جد مادری ایشان مرحوم آیت الله آقا سید محمد باقر قاضی از مراجع تقلید عصر خود بودند.

اساتید

مرحوم قاضی دروس خود را نزد عده ای از اعاظم علما ، حضرات آیات عظام حاج آقا شیخ محمد رضا معزی، آقا سید عبدالمهدی داعی، آقا شیخ میرزا محمد علی معزی، آقا شیخ محمد مهدی بیگدلی تلمذ نمودند. در سال۱۳۳۵ هجری شمسی، رتبه ی اجتهاد و فقاهت ایشان توسط آیت الله العظمی بروجردی و آیت الله العظمی آقا سید علی بهبهانی اعلی الله مقام ها الشریف مورد تصدیق قرار گرفت.

والده ی عابده و صالحه ی وی که عقلیه ی خاندان شریف قاضی محسوب می شد، همواره ایشان را نسبت به فراگیری علوم زمان خود تشویق و ترغیب می کرد. مرحوم قاضی، سال های زیادی از عمر خود را صرف تعلیم و تربیت مردم متدین دارالمؤمنین_ دزفول_ نمود و طلاب بسیاری از مشکوه دانش نورانی وی استضائه نمودند. ایشان در راه تدریس و تکفل مخارج طلاب زحمات و مشقات فراوانی را متحمل گردید.

فعالیتها

عده ی کثیری از فضلاء و همچنین حوزه ی علمیه مرحوم آیت الله قاضی از بارزترین مواریث علمی ایشان شمرده می شوند. همزمان با بالا گرفتن مبارزات ملت مسلمان ایران، در دوران ملی شدن صنعت نفت، مرحوم قاضی در جریان دیدارها ی خود با مرحوم آیت الله کاشانی، مسائل و مشکلات مردم مبارز دزفول را با ایشان در میان می گذاشت. مرحوم قاضی در دوران زندگی خود، همواره با رزیم پهلوی، در معارضه بودند. پس از قیام ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۲، که در جریان آن مرحوم امام خمینی(ره) دستگیر و تبعید شد، همراه و همپای جمعی از علمای دزفول در، اعتراض به این موضوع، به مدت ۳۵ روز حوزهُ علمیه و مساجد این شهر را تعطیل کرد و علیه رژیم، بیانیه های افشا گرانه ای را منتشر نمود. و در طیّ سال های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷، مرحوم قاضی در هر فرصتی که به دست آورد .

ماهیت رژیم شاه و جنایات ابر قدرت ها را برای مردم توضیح می داد و در عین حال، به ارشاد و هدایت مردم تبلیغ احکام عالیهُ شرع مقدّس اسلام می پرداخت. پس از پیروی انقلاب، به فرمان امام خمینی(ره)، نماز با شکوه جمعه را در دزفول اقامه نمودند.

در جریان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، آن مرحوم، همواره با صلابت و استواری خاص خودشان، مردم را به پایداری و حضور فعّال در جبه های نبرد، و پشتیبانی از مدافعان اسلام تشویق می نمود و خود با حضور در جبهه های جنگ به رزمندگان اسلام قوّت قلب می دادند.

زهد، تقوا، قناعت، شجاعت، حسن خلق، حافظهُ سرشار، توجه به فقرا و دلجویی از مستمندان را از، جمله ویژگی های بارز آن فقید سعید می توان بر شمرد. دل ایشان گنجینهُ حفظ کل قرآن مجید و همچنین ادعیهُ وارده ای بود که در محافل و مجالس مذهبی با نوایی حزین، روح افزای اهل مجلس بود.

وفات

سرانجام آن مرحوم، در تاریخ سیزدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و شصت و چهار، همزمان با دههُ مبارک فجر و در «روز روحانیت و انقلاب» در هشتاد و چهار سالگی به دیار باقی شتافت.