آيت الله سيد رضا صدر(ره)

(1415-1299هـ ق)

ولادت

آيت
الله سيد رضا صدر در سال ۱۲۹۹ شمسي (۱۳۳۹ قمري) در بيت علم و تقوا و مرجعيت در مشهد مقدس به دنيا آمد.

خاندان

پدر ايشان، آيت الله العظمي سيد صدرالدين صدر، از علما و مراجع بزرگ زمان بود و پس از رحلت حاج شيخ عبدالکريم حائري يزدي، اداره حوزه علميه قم را به همراه دو تن از مراجع عصر برعهده گرفت.

تحصيلات

ايشان همچنين برادر بزرگ امام موسي صدر، مرجع و رهبر بزرگ لبنان است. سيد رضا مقدمات و سطح را در مشهد فرا گرفت و در ۲۵ سالگي به همراه پدر بزرگوارش به حوزه قم عزيمت کرد.

اساتيد

ايشان در قم از محضر آيات عظام سيد شهاب الدين مرعشي نجفي، سيد محمد محقق داماد، سيد حسن صدر، سيد محمد حجت کوه کمره اي، سيدحسين بروجردي و حضرت امام خميني (ره) استفاده برد و از چهل سالگي به تدريس دروس خارج پرداخت.

ويژگي ها

اين عالم بزرگوار بر علوم معقول و منقول مانند تفسير، حديث، فقه، اصول، کلام، تاريخ، ادبيات عرب و عجم، حکمت و فلسفه و اخلاق و عرفان مسلط بود و با زبانهاي فرانسه و انگليسي نيز آشنايي داشت.

قدرت ضبط و حافظه اش شگرف و از ويژگيهايش، زهد، تعبّد، تهجّد، تواضع، صراحت لهجه، قلم زيبا و جذاب بود. همچنين اجتهاد و تقليد، تفسير سوره حجرات، قرآن شناسي، بانوي کربلا و ده ها کتاب ديگر از آثار ارزشمند آن عالم رباني مي باشد.

وفات

آيت الله سيدرضا صدر سرانجام در يازدهم آبان سال 1373ش. برابر با ۲۶ جمادي الاولي 1415ق. در هفتاد و سه سالگي در تهران بدرود حيات گفت و پس از تشييعي با شکوه، در صحن مطهر حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد.