آيت الله العظمی سيد محمد حسینی شيرازى (ره)

(1422 – 1347 هـ.ق)

ولادت

سيد محمد شيرازى در سال 1347 هـ. ق در شهر نجف اشرف متولد شد.

تحصيلات

وى در حالى كه تنها 9 سال داشت همراه پدر بزرگوارشان مرحوم سيد مهدى شيرازى به كربلاى مقدس هجرت نمود.
دروس مقدماتى و عاليه حوزه را در محضر جمعى از اساتيد بزرگ تلمذ نموده و در علوم و فنون مختلف از محضر دهها تن از علما و اساتيد ديگر، استفاده هاى شايان نمود و به مراتب عالى علمى و اجتهاد رسيد.

اساتيد

او دروس مقدماتى و عاليه حوزه را در محضر جمعى از اساتيد بزرگ مانند :
1 سيد ميرزا مهدى شيرازى پدر بزرگوارشان ،
2 سيد هادى ميلانى.
3  شيخ محمد رضا اصفهانى.
4  مرحوم سيد زين  العابدين.
5   شيخ جعفر رشتى .
تلمذ نموده است.

تدريس

مرحوم سيد محمد شيرازى نخست به تدريس دروس سطح پرداخته و هنگامى به تدريس كتاب كفايةالأصول – آخرين كتاب سطح – مشغول شدند كه بيش از 18 سال از عمرشان نگذشته بود.
و در سن 25 سالگى اولين كتاب فقهى استدلالى خود را تأليف نمودند. و زمانى كه به تدريس خارج فقه پرداختند، تنها 30 سال از عمر شريفشان مى گذشت. و در طول چندين سال، بين 6 تا 8 جلسه، درس مى گفتند.

شاگردان

مرحوم سيد محمد شيرازى (ره) در بعد تربيت و تبليغ امور دينى و مذهبى جهان تشيع، نمونه اى بارز در عصر حاضر بشمار مى رفتند. چرا كه به تربيت افراد مختلف، جهت اداى مسئوليت  هاى شرعى و دينى مشغول بودند صدها تن از علماء و مجتهدين، گويندگان، نويسندگان، مبلغان و مجاهدانى كه پرورش يافتگان مكتب آن مرجع عظيم الشأن هستند، در كشورهاى مختلف، در شرق و غرب جهان مشغول خدمت به دين و دفاع از حريم تشيع مى باشند.
و نيز بسيارى از شاگردان ديگر ايشان كه تنها در عراق و كويت بالغ بر هزار تن هستند، خود محور مهم در امور دينى و فرهنگى در سر تا سر جهان اسلام بشمار مى آيند.
مرحوم سيد محمد شيرازى در طول نيم قرن، همواره بر تقويت و گسترش هر چه بيشتر حوزه هاى علميه در نقاط مختلف جهان تأكيد و اصرار داشتند. و خود عملاً به توسعه حوزه هاى علميه و تأسيس مدارس دينى مبادرت مىورزيده اند. و در اين راستا تا كنون با تشويق و ارشادات آن مرحوم، بالغ بر سه هزار نفر به تحصيل علوم دينيه روى آوردند، و بيش از دو هزار و پانصد نفر از فضلاء و طلاب علوم دينى به دست با بركت ايشان معمم گرديده اند.

تأليفات

مرحوم سيد محمد شيرازى نويسندگى را از سالهاى جوانى آغاز نمود و تا پايان عمر پر بركتش دست از نوشتن بر نداشت و تأليفات معظم له در زمينه هاى مختلف علوم به شرح ذيل مىباشد.
1 – دائرة المعارف فقهى: كه يكصد و پنجاه جلد را شامل ميشود.
2 – الأصول.
3 – ايصال الطالب الى المكاسب در 16 جلد .
4 – الوصول الى كفاية الأصول در 5 جلد .
5 – الوصائل الى الرسائل در 16 جلد.
6 – شرح منظومه سبزوارى، القول السديد فى  شرح  التجريد و البلاغة.
كه اين كتابها براى اساتيد و طلاب حوزه تأليف و تدوين شده است.
7 – حقوق .
8 – قانون .
9 – جامعه  شناسى.
10 – سياست .
11 – اقتصاد، را براى دانش  پژوهان و دانشگاهيان به رشته تحرير در آورده است.
12 – راهى به سوى نهضتهاى اسلامى.
13 – شورا در اسلام.
14 – دگرگونى.
15 – رسيدن به حكومت اسلامى.
16 – راه نجات.
17 – آزادى در اسلام را براى طبقه روشن  فكر به رشته تحرير در آورده اند.
18 – حكومت اسلامى در عهد اميرالمؤمنين.
19 – بسوى بيدارى اسلامى.
20 – حجاب و عدل زير بناى حكومت را براى عموم مردم .
21 – عقايد اسلامى.
22 – داستان پيامبران.
23 – از نماز چه مى دانيد؟ .
و سرى كتابهاى فروع دين را براى كودكان و نوجوانان نوشته اند.

خصوصيات اخلاقى

تقوى و پرهيزكارى، تواضع، گذشت از اسائه بيخردان، سعه صدر، مدارا با مردم، احساس مسئوليت نسبت به مسايل اجتماعى، دستگيرى از فقراء و محرومين و بر آوردن حوائج آنها، روح برابرى و مساوات با سائرين، احترام به مخالفين، احترام و اعتماد به مردم، مشورت با ديگران و شنيدن آراء و نظرات موافق و مخالف، زهد و دورى از تشريفات و تجملات، زندگى در خانه اى بسيار ساده و بى آلايش، بر خوردارى از روح بلند و پسنديده، تحمل مشكلات و سختيها در راه خدا، صبر و بردبارى در برابر حوادث، استقامت در راه اداى وظائف شرعيه، تلاش و كوشش پيگير و حسن مديريت در تمامى فعاليت هاى روزمره، استقامت در برابر فشارهاى ظالمين و تحمل آنها و تسليم نشدن، توكل بر خدا در تمام امور و توسل به اهل  بيت عصمت و طهارت (ع) همگى از خصوصيات بارز اين بزرگ مرجع عاليقدر تقليد بود و در حقيقت همين صفات پسنديده و سجاياى اخلاقى است كه خود ترسيم كننده شخصيت والا و نمايانگر عظمت ايشان مى باشد.

خدمات

ايشان دهها مسجد و حسينيه و مدرسه و كتابخانه و انتشارات و صندوق قرض  الحسنه و درمانگاه تأسيس نمودند ضمن اينكه نمايندگان و مقلدين و دوستان آن مرحوم به تشويق و راهنمائى و حمايت ايشان مؤسسات زيادى در مناطق مختلف جهان از جمله در مصر و سودان و بريتانيا و كانادا و آمريكا و هند و پاكستان و استراليا و كشورهاى حوزه خليج و ايران و عراق بوجود آوردند.
مرحوم سيد محمد شيرازى در بوجود آوردن حوزه هاى علميه در ايران و عراق و كويت و سوريه و غيره نيز همت گماشتند و دهها مدرسه دينى ايجاد نموده و حوزه هاى مختلف علميه را تحت پوشش و حمايت خود قرار دادند و براى طلاب و علماء دين در ايران و سوريه و هند و پاكستان و افغانستان و تعدادى از طلاب خليج شهريه قرار دادند و همچنين از ابتداى تأسيس حوزه علميه حضرت زينب (سلام الله عليها) كه توسط برادر شهيدشان تأسيس شد – اين حوزه را نيز تحت حمايت و رعايت خويش قرار دادند.

مسافرت 

در سن 44 سالگى بر اثر فشارهاى وحشيانه رژيم بعث، از عراق به كويت هجرت نمود و در سال 1399 هـ. ق در سن 52 سالگى به شهر مقدس قم مهاجرت فرمود.

وفات 

عاقبت در سال 1380 هـ. ش مطابق با سال 1422 هـ. ق و بعد از عمرى خدمت در مكتب تشيع و اشاعه دين مبين اسلام و گسترش فرامين ائمه معصومين (عليه السلام) در سن 75 سالگى ديده از جهان فرو بست و روحش به ملكوت اعلى پيوست .