آيت الله العظمى سيد حسن طباطبائى قمى (ره)

( 1428- 1329هـ ق )
ولادت

مرجع عاليقدر مرحوم آيت الله العظمى طباطبائى قمى رضوان الله تعالى عليه فرزند مجاهد كبير مرحوم آيت الله العظمى حاج آقا سيد حسين طباطبائى قمى رحمة الله عليه در سوم صفر سال 1329 قمرى در بيت مرجعيت در شهر مقدس مشهد ديده به جهان گشود.

وي پس از تحصيلات مقدماتى در محضر مدرسين بزرگ مشهد و درك درس پدر بزرگوار در دفاع از حريم مقدسات دينى عمر خود را سپرى نمود و بدستور ظالمانه رضا خان همراه پدر به عراق تبعيد شد.

ايشان ساليان دراز در حوزه علميه كربلا و نجف و درك محضر اساتيد و مراجع بزرگ همچون پدر و مرحوم آيت الله نائينى و مرحوم آيت الله ضياء الدين  عراقى و ساير مدرسين تتلمذ نموده و در آن حوزه نائل به مقام شامخ اجتهاد و مرجعيت گرديد.

مرحوم سيد حسن قمي پس از رحلت پدر خويش جهت اداره حوزه علميه مشهد و تربيت فضلاى دينى به زادگاه خويش بازگشت نموده و بر كرسى تدريس تكيه داد و تربيت طلاب علوم دينى مشهد (از جهات علمى و معنوى) وارشاد عامه مردم را بر عهده گرفت.

ايشان در سال 1342 همگام و همدوش با ساير مراجع، قيام كرد تا آنجا كه به وسيله رژيم دژخيم شاه ساليان سال از وطن آواره و در شهرهاى مختلف كه داراى بدترين شرايط آب و هوايى از نظر زندگى بود با صبر و مقاومت و استقامت بى پايان سپرى نمود و از پس گذشت حدود چهارده سال در اوان پيروزى انقلاب پشتيبان قيام مردى ملت ايران گرديد و بيت معظم له پايگاه انقلاب تا پيروزى نهايى
آن بود.

تاليفات

در اين راستا آثار علمى فراوانى از خود باقى گذارد كه از آن جمله كتاب الحج و حاشيه بر عروة الوثقى به انضمام رساله هاى عمليه و مناسك حج از آثار چاپ شده آن مرحوم مى باشد. آثار ديگر ايشا ن فعلا جهت چاپ و نشر آماده نگرديده است.

وفات

وي تا آخرين لحظه عمر خويش در دفاع از حريم ولايت و مقدسات دينى كوشا بود و در بيت آن مرحوم هر شب مجلس نشر احكام و معارف دينى برگزار مى شد كه سرانجام با گذشت يك قرن از تلاش و مقاومت و صبر و بردبارى نسبت به حفظ حريم تشيع علوى در صبحگاه روز دوشنبه 21/3/1386 داعى حق را لبيك گفت و به رحمت ايزدى پيوست.