آيت الله العظمى سيد ابوالقاسم کوکبى تبريزى(ره)

(1426-1344هـ ق)

ولادت

 فقيه  معظم حضرت آيت الله آقاى حاج سيد ابوالقاسم کوکبى يکى از علماى بزرگ حوزه علميّه قم به شمار مى رفت.فقيد سعيد در سال 1304ش (1344ق) در تبريز در بيت علم و فضيلت زاده شد. پدرش مرحوم حجت الاسلام حاج سيد على اصغر باغميشه اى يکى از شاگردان آيت الله العظمى حاج شيخ عبدالکريم حائرى و از علماى محل خويش بود.

تحصيلات و اساتيد

معظم له در کودکى در مکتب خانه ميرزا فرج الله تبريزى به فراگيرى قرآن و نهج البلاغه و ادبيات عرب و عجم پرداخت و سپس در نوجوانى در مدرسه طالبيه به فراگيرى سطوح و تکميل ادبيات و معانى و بيان پرداخت .

پس از آن در حدود سال 1320ش به حوزه علميه قم مهاجرت کرد و تحت اشراف آيت الله حجت کوه کمرى به تحصيل سطوح عاليه مشغول شد. شرح لمعه را از آقا ميرزا مهدى صادقى تبريزى، رسائل را از ميرزا محمد مجاهدى و مکاسب و کفايه را از آيت الله حاج سيّد محمّد محقق داماد فراگرفت و پس از آن در درس خارج فقه و اصول  آيات عظام آقاى بروجردى و آقاى حجت و درس حکمت و فلسفه آيت الله علامه طباطبائى حاضر شد و مبانى علمى خويش را استوار ساخت و همزمان به تدريس شرح لمعه و رسائل اشتغال داشت.

مهاجرت به نجف اشرف

 سپس در حدود سال 1372ق به نجف اشرف مهاجرت کرد و به درس هاى آيات عظام حکيم، خوئى، شاهرودى، سيد عبدالهادى شيرازى و ميرزا باقر زنجانى حاضر شد و درس هاى هر  يک و مشى و روش آنان را آزمود و سپس منحصراً به فراگرفتن فقه و اصول از آيت الله العظمى خوئى و درس فقه از آيت الله العظمى حکيم پرداخت و تا پايان مدت اقامت خويش در نجف لحظه اى از آن درس ها را از کف نگذاشت.

خدمات

او همزمان با تحصيل به تأليف و تدريس پرداخت و شاگردان بسيار پرورش داد. او در آن زمان با نگارش و چاپ کتاب مبانى الاستنباط ـ تقريرات درس آيت الله خوئى ـ شهرتى بسزا کسب کرد و مورد تجليل استادش قرار گرفت و نامش به عنوان يکى از فضلا و مدرّسين مشهور در حوزه علميه طنين افکن شد. در سال 1392ق بر اثر فشارهاى رژيم بعث عراق به شهر مقدس قم مهاجرت کرد و به تأليف و تدريس و ترويج شعائر دينى اشتغال ورزيد و پس از
وفات آيت الله خوئى بود که رساله عمليّه اش به چاپ رسيد و گروهى از مؤمنان آذربايجان در تقليد به ايشان رجوع کردند.

تاليفات

1.توضيح المسائل

2.مناسک حج

3.حاشيه بر عروه الوثقي

4.مبانى الاستنباط (2ج، تقريرات درس اصول آيت الله خوئى، بحث قطع و ظن، استصحاب و تعادل و تراجيح و اجتهاد و تقليد).

5.حاشيه بر مکاسب

6.کتاب الطهاره

7.کتاب الحج

8.تقريرات درس اصول آيت الله خوئى (دوره کامل)

9.تقريرات درس فقه آيت الله خوئى (طهارت، صلاه، بيع و خيارات، مکاسب محرمه، رضاع)

10.قواعد فقهيه.

وفات

 سرانجام آن فقيه بزرگ پس از عمرى تلاش در راه اعلاى کلمه دين در هشتاد سالگى در روز سه شنبه 29 آذر 1384 ه . ش، بدرود حيات گفت و
پيکر پاکش در روز چهارشنبه 30 آذر (18 ذى القعده 1426ق) در قبرستان نو در شهر مقدس قم به خاک سپرده شد .