آيت‏ الله سيدمحمدباقر سلطاني طباطبايي بروجردي (ره)

(1418- 1333 هـ .ق)

ولادت و تحصيلات

آيت‏ اللَّه سيدمحمدباقر سلطاني طباطبايي بروجردي فرزند آيت‏ اللَّه سيدعلي‏ اصغر سلطان العلماء بروجردي از علما و بزرگان آن شهر، در سال 1291 ش  در بروجرد به دنيا آمد. وي پس از پشت سر گذاشتن مقدمات علوم در زادگاهش، راهي قم گرديد و از محضر استادان بزرگي همچون حضرات آيات سيد محمدتقي خوانساري، محمد فيض قمي و محمد علي اراكي استفاده كرد. آيت‏ اللَّه سلطاني سپس عازم نجف اشرف شد و در حلقه درس آيات عظام سيد ابوالحسن اصفهاني و آقاضياءالدين عراقي شركت نمود و به مدارج والاي علمي دست يافت. اين عالم رباني پس از آن مدتي در مشهد و در نهايت در قم سكني گزيد و به تدريس فقه و اصول مشغول شد. آيت‏ اللَّه سلطاني در اين سال‏ها همزمان با تدريس، در دروس فقه و اصول آيت‏ اللَّه بروجردي
و درس معقولِ آيت‏ اللَّه شاه آبادي شركت مي‏جست و در اين علوم به مدارج بالايي دست يافت. آيت‏ اللَّه سلطاني از آن پس يكسره به تدريس و تاليف همت گماشت و شاگردان فاضلي در حوزه علميه قم پرورش داد.

آثار

از اين عالم برجسته آثاري از جمله استصحاب، الفوائد الفاطميه و رساله‏اي در شرح منظومه ميرزا محمد تنكابني بر جاي مانده است. آيت‏ اللَّه سلطاني، دوستي ديرينه‏ اي با امام خميني(ره) داشته و حاج احمد خميني(ره) نيز داماد ايشان بود. معظم له در دوره اول مجلس خبرگان قانون اساسي نيز
حضور داشت.

وفات

سرانجام اين فقيه مکتب اهل بيت (ع) و مدرس برجسته حوزه علميه قم، در سي و يكم خرداد 1376 ش برابر با پانزدهم صفر 1418 ق در 85 سالگي بدرود حيات گفت و در جوار مرقد مطهر امام خميني (ره) واقع در بهشت زهرا (س) شهر تهران به خاك سپرده شد.