آية اللّه شيخ محمد رضا مروج طبسى (ره)

(1405- 1322هـ ق)

ولادت و تحصيلات

در هجدهم شعبان سال 1322هجرى قمرى آنگاه که پدر و مادرش به زيارت ثامن الحجج مشرف شده بودند پا به عرصه حيات نهاد. پدرش که از صالحان و تقواپيشگان و ارادتمندان امام هشتم (ع)بود، نامش را محمد رضا گذاشت. دوران کودکى و نوجوانى را در طبس گذرانيد و مبادى علوم را نزد پدر و سيد محمد على معروف به ميرزا جعفر فرا گرفت. به سال 1327هجرى قمرى به فرمان پدر به مشهد مهاجرت کرد. در آن هنگام او پانزده بهار را پشت سر نهاده و با شور و شوقى زايد الوصف براى ادامه تحصيل در حوزه مشهد رحل اقامت افکنده بود.

اساتيد

مقدمات و بخشى از مرحله سطح را نزد اساتيد معروف حوزه مشهد آموخت: ادبيات عرب را نزد اديب نيشابورى، اصول را نزد شيخ کاظم دامغانى، قوانين را نزد ميرزا محمد حسين شهرستانى و شرح لمعه را نزد سيد محمد باقر مدرس. اما حوزه مشهد نمي‏توانست عطش او را براى فراگيرى علوم مختلف اسلامى فرونشاند. از اين رو به حوزه علميه قم هجرت کرد. در آغاز به تکميل مرحله سطح پرداخت: مکاسب شيخ انصارى و کفاية الاصول آخوند
خراسانى را نزد عالم فرهيخته، آيت حق، سيد على يثربى کاشانى، رسائل شيخ انصارى را نزد آيت اللّه العظمى مرحوم سيد محمد تقى خوانسارى و رياض المسائل را نزد جمال السالکين، عارف و فقيه نامور آيت اللّه ميرزا جواد آقا ملکى تبريزى فرا گرفت. سپس به درس خارج فقه و اصول را يافت.
در اين مرحله هفت سال از محضر حاج شيخ عبدالکريم حائرى يزدى، مؤسس حوزه علميه قم، بهره گرفت. فلسفه و علوم عقلى را از محضر فيلسوفان
فرزانه ميرزا على اکبر يزدى و سيد ابوالحسن رفيعى قزوينى و فصوص الحکم محيى الدين عربى را نزد عارف و عالم بلند آوازه حضرت آيةاللّه العظمى محمدعلى شاه آبادى فرا گرفت. وى در مدت اقامت خود در قم همواره ملازم استاد و مراد و محبوب خود ميرزا جواد آقا ملکى تبريزى (ره)بود و از آن استاد الهى اخلاق و سير و سلوک مي‏آموخت.

اجازه
اجتهاد

محقق جوان ما در حالى که مجتهدى توانا بود و به دريافت چندين اجازه اجتهاد نائل آمده بود، باز هم از طلب علم علوم باز نايستاد و پس از چند سال اقامت در قم به نجف اشرف مهاجرت کرد. در حوزه نجف در دروس فقه و اصول اعلام و بزرگانى چون ميرزا محمد حسين نائينى، آقا ضياءالدين عراقى، شيخ محمدحسين اصفهانى  معروف به کمپانى، ميرزا على ايروانى و سيدابوالحسن اصفهانى شرکت جست و بهره‏ها گرفت. او از اصحاب مورد اعتماد و از اعضاى دفتر استفتائات آيةاللّه العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى – مرجع مقتدر و مورد توجه خاص امام عصر – ارواحناه فداه – بود و حدود پانزده سال از محضر پر فيض او استفاده نمود. وى در همين زمان از مباحث کلامى و تفسيرى عالم عامل و محقق مشهور آيةاللّه شيخ محمد جواد بلاغى نيز بهره‏ ها گرفت و ذخيره‏ ها اندوخت. استاد طبسى در تمام اين مراحل به عنوان عالمى جدى و پرکار و خستگي‏ناپذير مطرح بود و همگان به او به ديده
عظمت مي‏نگريستند.

ويژگى هاي  اخلاقى

محقق بزرگوار ما به تواضع، سعه صدر، خلق نيک، علو همت، بلندى انديشه، ورع، تقوا، عفت و حياء آراسته بود، چنانکه سيماى ظاهرى او نيز پرجاذبه بود. او به بزرگان تعظيم مي‏کرد و با خردسالان با مهر و عطوفت برخورد مي‏نمود. همواره در سلام بر ديگران اعم از صغير و کبير، وضيع و شريف سبقت مي‏گرفت. ساده زيستى و بي‏اعتنايى به زخارف دنيا شيوه او بود. او تا پايان عمر در خانه‏اى قديمى و محقر زيست و از دنيا جز به قدر ضرورت برنگرفت و قناعت را همواره پيشه خود ساخت.

تاليفات

1. کتاب منيةالراغب فى ايمان ابى طالب که تحت عنوان « ابوطالب يگانه مدافع اسلام» ترجمه شده است.

2. مصباح الهدى فى الرد على القاديانية

3. قاديانى چه مي‏گويد؟

4. الصوفية المبتدعة

5. اصول عقايد

6. الاعتقادات

7. دروس فى العقيدة و العقائد

8. تبصرة المتعلمين فى عقائد المؤمنين

9. عقد الفرائد فى اصول العقائد

10.القول الفصيح فى اصول الدين الصحيح

11.الشيعة و الرجعة

12.اثبات الرجعة

13. الامام الغائب

14. ذخيرة العباد فى ما يتعلق بالمعاد

15. تقريرات بحث آيةاللّه العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى

16. تقريرات بحث آيةاللّه العظمى شيخ محمد حسين نايينى

17. تقريرات بحث آيةاللّه العظمى شيخ ضياءالدين عراقى

18. ذخيرةالصالحين فى شرح تبصرة المتعلمين ( دوره فقه استدلالي)

19. رسالة فى الحج

20. رسالة فى المعاطاة

21. مباحث فى علم الاصول

22. طريق النجاة( رساله عمليه ايشان)

23. جامع البيان فى تفسير القرآن

24. تفسير سوره عمّ

25. مقتل الامام الحسين (ع)

26. النهضة الحسينية و الدعوة الالهية

وفات

سرانجام اين عالم دينى پس از سال‏ها رنج و زحمت طاقت فرسا در راه اعتلاى دين، رو به افول نهاد. در سال 1399ه.ق به بيمارى جانکاهى که از کثرت اشتغال به تأليف و اهتمام در امر دين پديد آمده بود مبتلا گرديد و در بيست و پنجم ربيع الاول سال 1405نداى حق را لبيک گفت و رخ در نقاب خاک کشيد. پيکر پاک و مطهر اين عالم ربانى در شهر مقدس قم و در جوار حضرت فاطمه معصومه (س) به خاک سپرده شد.