آيه تطهير و زنان پيامبر (ص)

آيا آيه تطهير شامل زنان پيامبر هم مى شود؟

طبق آيات 32 و 33 و34 سوره احزاب كه در رابطه با اهل بيت پيغمبر است سوالى داشتم . در اين آيات صحبت از زنان پيغمبر است و قرآن به آنها گوشزد ميكند كه آنها بايد الگو باشند چرا كه خداوند مى خواهد پليدى را از آنها پاك گرداند . با توجه به اينكه اين آيه زمانى نازل گرديده كه عايشه با پيغمبر زندگى ميكرده و حضرت خديجه وفات كرده بودند و با توجه به اينكه اين آيه درباره زنان پيغمبر بوده .پس چرا زنان پيغمبر شامل اهل بيت نميشوند . اين در حالى است كه در آن زمان حضرت زهرا و امام على در خانه مستقلى با حسنين زندگى ميكردند .پس زمانى كه اين آيه نازل شده قطعا شامل زنان پيغمبر نيز ميشود .يعنى زنان پيغمبر هم معصوم هستند چرا كه زنان پيغمبر قطعا اهل بيت پيغمبر هستند .

پاسخ:

1 – در آيات ياد شده وقتى سخن از زنان پيامبر اکرم (ص) به ميان آمده ، ضمير جمع مؤنث به کار رفته مانند:

من يات منکنو من يقنت منکنلستنان اتقيتنتخضعنوقرنبيوتکن و ….

ولى وقتى به آيه تطهير رسيده ضماير جمع مذکر به کار رفته مانند:

ليذهب عنکمويطهرکم .

پس معلوم مى شود مخاطب در آيه تطهير غير از مخاطب در آيات قبل و بعد از آيه تطهير است.

2 – زنان پيامبر گرامى (ص) متعدد بودند و در خانه هاى مختلف زندگى مى کردند و لذا در آيه 32 جمله (وقرن فى بيوتکن) آمده است و اگر چنان که آيه تطهير نيز شامل آن ها مى شد بايد جمله (اهل البيوت) مى آمد و حال آن که (اهل البيت) آمده است.

3 – طبق روايت صحيح مسلم و غيره وقتى آيه تطهير نازل شد رسول اکرم (ص) حضرت على و فاطمه و حسن و حسين را زير کساء قرار داد و آيه شريفه قرائت فرمود روايت صحيح مسلم:

قَالَتْ عَائِشَةُ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غَدَاةً وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ مِنْ شَعْر أَسْوَدَ فَجَاءَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ جَاءَ الْحُسَيْنُ فَدَخَلَ مَعَهُ ثُمَّ جَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَدْخَلَهَا ثُمَّ جَاءَ عَلِيٌّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ قَالَ (إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا).[1]

4 – در صحيح مسلم آمده که از زيد بن ارقم سؤال شد آيا به زنان پيامبر (ص) اهل بيت پيامبر گفته مى شود يا خير؟ پاسخ داد همسر يک مرد از اهل بيت آن به حساب نمى آيد زيرا چه بسا زنى با مردى يک عمر زندگى مى کند ولى در آخر عمر طلاق گرفته و به خانه پدرش رفته و جزء اهل بيت پدر محسوب مى شود:

إنّ زيد بن أرقم سئل عن المراد بأهل البيت هل هم النساء ؟ قال: لا / وأيم اللّه ، إنّ المرأة تكون مع الرجل العصر من الدهر ، ثمّ يطلّقها ، فترجع إلى أبيها وقومها.[2]

5 – زنان پيامبر هيچيک ادعا نکرده اند که آيه تطهير شامل ما نيز مى شود بلکه خلاف آن را نقل کرده اند مانند ام سلمه که مى گويد پس از نزول آيه تطهير و تکريم حضرت رسول گرامى على و فاطمه و حسن وحسين عليهم السلام را ، من جلو رفته و از حضرت پرسيدم آيا من هم عضو اهل بيت هستم ؟ حضرت پاسخ داد تو آدم خوبى هستى و عضو اهل بيت نيستى بلکه از همسران پيامبر هستى :

صحيح ترمذى: عن أمّ سلمة، أنّ النبى صلى الله عليه وسلم جلل على الحسن والحسين وعلى وفاطمة كساء ثمّ قال : «اللهم هؤلاء أهل بيتى وحامّتي; أذهب عنهم الرجس وطهّرهم تطهيراً». فقالت أم سلمة : وأنا معهم يارسول الله ؟ قال: إنّك على خير. هذا حديث حسن صحيح . وهو أحسن شئ روى فى هذا الباب.[3]

وروى أيضاً عن عن عمر بن أبى سلمة قال: (لما نزلت هذه الآية على النبى (صلى الله عليه وآله): (إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرا) فى بيت أم سلمة، فدعا فاطمة وحسناً وحسيناً، فجللهم بكساء وعلى خلف ظهره، فجلله بكساء، ثم قال: اللهم، هؤلاء أهل بيتى، فاذهب عنهم الرجس وطهرهم تطهيراً، قالت أم سلمة: وأنا معهم يا رسول الله؟ قال: أنت على مكانك وأنت إلى خير).[4]

در روايتى که سيوطى و طبرانى و احمد بن حنبل نقل کرده اند آمده که ام سلمه مى گويد من جلو رفته و طرف کساء را گرفته تا داخل شوم حضرت رسول گرامى (ص) کساء را از دست من گرفت و کشيد و به من اجازه ورود به درون عباء را نداد:

عن أمّ سلمة أنّها قالت: «فرفعت الكساء لأدخل معهم فجذبه من يدى وقال: إنّك على خير».[5]

پس بنا بر اين اگر کسى بخواند بگويد که زنان پيامبر نيز داخل اهل بيت هستند و آيه تطهير آنان را نيز شامل مى شود بايد عبا را از دست پيامبر گرفته و به زور زنان حضرت را داخل آن نمايد .

مؤسسه تحقيقاتى حضرت ولى عصر (عج)

پی نوشتها:

[1] . صحيح مسلم: 7 /130 ح 6414.

[2] . صحيح مسلم: ج 7 ص 123، (رقم 6381)، كتاب فضائل الصحابة، باب فضائل على بن أبى طالب (ع).

[3] . سنن الترمذى: ج 5 ص 361. رواه الحاكم قائلا: هذا حديث صحيح على شرط البخارى ولم يخرجاه. المستدرك: 2/ 416، 3/ 146. وقال بعد نقل رواية اخرى بعد ذلك: هذا حديث صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه. المستدرك: 2/ 416.

[4] . سنن الترمذى 5: 328. قال عنه الألبانى: صحيح. صحيح سنن الترمذى، الألبانى 3: 306 ح 3205.

[5] . مسند أحمد ج 6 ص 323، المعجم الكبير للطبرانى ج 3 ص 53،الدر المنثور ج 5 ص 198.